Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem o randze prawa miejscowego stanowiącym podstawę planowania przestrzennego gminy, a krócej planowania zabudowy w gminie. Bez takiego planu kuleje budownictwo w gminie, zamiera działalność inwestycyjna. Zanim MPZP wejdzie w życie, musi przejść długą i skomplikowaną procedurę tworzenia, uzgadniania, uchwalania, zatwierdzania. Dla inwestora budującego dom jednorodzinny jest to ważny dokument, ponieważ na jego podstawie i w oparciu o jego ustalenia wydaje się decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. A ta decyzja z kolei rozpoczyna proces inwestycyjny, czyli budowę domu.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi przestrzegać ustaleń zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, co oznacza, że takie studium musi powstać jako pierwsze. Studium zawiera informacje związane ze stanem istniejącym, czyli opis aktualnej sytuacji społeczno–gospodarczej jednostki osadniczej i uwarunkowań jej rozwoju, pozwalający na ocenę możliwości i kierunków rozwoju. Ponadto określa kierunki rozwoju przestrzennego i zasady polityki przestrzennej w gminie. Samorządy, władze lokalne są zobowiązane do przestrzegania kierunków wyznaczonych w studium.

Tryb opracowania i uchwalenia studium w dużym skrócie przedstawia sie następująco:
- uchwała rady gminy o przystąpieniu do sporządzania studium,
- opracowanie studium obejmujące między innymi zbieranie wniosków, sporządzenie planu wieloetapowe uzgodnienia i opiniowanie oraz dyskusje publiczna o projekcie studium,
- uchwałę rady gminy o przyjęcie studium,
- ocena zgodności dokonywana przez wojewodę.

Równie długotrwałe są procedury wykonania Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP). Rozpoczyna je uchwała rady gminy o przystąpieniu do sporządzenia planu, a następnie obwieszczenie wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) o przystąpieniu do sporządzania planu. Na tym etapie zbiera sie wnioski do planu, a po analizie zebranych materiałów przygotowuje się projekt planu. Kolejny etap to opracowanie prognozy wpływu ustaleń planu na środowisko, akceptacja projektu przez wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i skierowanie projektu planu do uzgodnień i opiniowania. W procesie uzgodnień bierze udział kilkadziesiąt instytucji. Później plan wyłożony jest do wglądu publicznego i zbierane są uwagi do planu. Projekt wraz z zebranymi uwagami przekazywany jest do rady gminy, która podejmuje stosowne uchwały i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dalej wojewoda ocenia zgodność uchwały z prawem, a plan zostaje ogłoszony w dzienniku urzędowym województwa i po 30-dniowym vacatio legis wchodzi w życie.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zawiera między innymi ustalenia dotyczące:
- przeznaczenia terenów a także linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania,
- linie rozgraniczające place, ulice, drogi publiczne oraz urządzenia pomocnicze, a także tereny niezbędne dla wytyczenia ścieżek rowerowych,
- tereny wyznaczone do realizacji celów publicznych i linie rozgraniczające te tereny,
- zasady obsługi infrastruktury technicznej i linie rozgraniczające tereny infrastruktury,
- lokalne warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym również linie zabudowy i gabaryty obiektów, a także maksymalne lub minimalne wskaźniki intensywności zabudowy,
- zasady i warunki podziału terenów objętych planem na działki budowlane,
- szczególne warunki zagospodarowania terenów, w tym miedzy innymi zakazy zabudowy, wynikające z potrzeby ochrony środowiska przyrodniczego, kulturowego i zdrowia ludzi, prawidłowego gospodarowania zasobami przyrody oraz ochrony gruntów rolnych i leśnych,
- tereny, na których przewiduje się stosowanie systemów indywidualnych lub grupowych oczyszczania ścieków albo zbiorników bezodpływowych,
- tereny o tymczasowym sposobie zagospodarowania, urządzania lub użytkowania,
- granice obszarów dla zorganizowanej działalności inwestycyjnej.

Problematyka planowania i zagospodarowania przestrzennego uregulowana jest w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Tagi: , , , , , , ,

Podobne wpisy

Comments are closed.